خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراق را دلی از سنگ سخت‌تر بایدمرا دلیست که با شوق بر نمی‌آید
۲
هنوز با همه بدعهدیت دعاگویمبیا و گر همه دشنام می‌دهی شاید
۳
اگر چه هر چه جهانت به دل خریدارندمنت به جان بخرم تا کسی نیفزاید
۴
بکش چنان که توانی که بنده را نرسدخلاف آن چه خداوندگار فرماید
صفحهٔ ۱ از ۳