خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چو آرزوی روی آن نگار آیدچو بلبلم هوس نالههای زار آید
۲
میان انجمن از لعل او چو آرم یادمرا سرشک چو یاقوت در کنار آید
۳
ز رنگ لاله مرا روی دلبر آید یادز شکل سبزه مرا یاد خط یار آید
۴
گلی به دست من آید چو روی تو هیهاتهزار سال دگر گر چنین بهار آید
صفحهٔ ۱ از ۴