خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسبتی محراب ابرو را به هر محراب نیستآن چه در دل و آنچه در گل جا کند یک باب نیست
۲
بایدم محنت کشید و از سبب خاموش بودعالم عشق ست اینجا عالم اسباب نیست
۳
از ملاقات صبا با زلف او چون زلف اوتا به کی بر خویش پیچم بیش از اینم تاب نیست
۴
ما بروی شادمانی ای فلک دربسته ایمگر متاعت این بود مگشا که اینجا باب نیست
صفحهٔ ۱ از ۲