خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطلب هرکس که بینی مالی و جاهی بودترک مال و مطلب دنیا مرا شاهی بود
۲
بخت معذور است اگر از حال ما آگاه نیستخفته را از حال بیداران چه آگاهی بود
۳
می‌کشد یارم به جرم آن که می‌خواهی مراچون زیم جایی که تقصیرم نکوخواهی بود
۴
شاهد بالا بلندم چون خرامد سوی باغسرو اگر پیشش نیارد سجده کوتاهی بود
صفحهٔ ۱ از ۲