خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که یار بر سر لطف نهان نماندنامهربان دو روز به ما مهربان نماند
۲
شرمنده ی سگان ویم، بعد مرگ همکز سوز سینه در تن من استخوان نماند
۳
اکنون کشید تیغ که در آستان اودیگر برای روح شهیدان مکان نماند
۴
از بس به باغ برد صبا عطر بهر گلخاکم به سر که خاک در آن آستان نماند
صفحهٔ ۱ از ۲