خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز دل شکسته ما شادمان نبودجور تو بود اگر ستم آسمان نبود
۲
نقش تو در ضمیر نفس چون فرو برمهرگز نسیم محرم این گلستان نبود
۳
هرجا که بود مرغ دل ما اسیر بودفرقی میانه قفس و آشیان نبود
۴
شادم که باد خاکم از آن آستانه بردکاین خاک تیره در خور آن آستان نبود
صفحهٔ ۱ از ۲