خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از صبوری لاف زد خون دل ناشاد ریزخار در آرامگاه صبر بی بنیاد ریز
۲
من نخواهم رفت ازین در آتشم در زن بسوزوز برای امتحان خاکسترم بر باد ریز
۳
مرد دوری نیستی ای دل چو من بسمل شومخویشتن را خون کن و در دامن صیاد ریز
۴
مست عشقم لطف را از قهر نتوانم شناختخواه جرمم بخش و خواهی ناوک بیداد ریز
صفحهٔ ۱ از ۲