خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باورم آید اگر گوید جفا کمتر کنمساده لوحم هرچه میگویند من باور کنم
۲
شمع سان خاکستر خود ریختم بر سر چراخویش را ممنون گلخن بهر خاکستر کنم
۳
سر نهم بر خاک کوی او ازین پس چون نماندقدرتی کان خاک را برگیرم و بر سر کنم
۴
بس که لذت یافتم از خارخار عشق اوخار بر سر می نهم چون تکیه بر بستر کنم
صفحهٔ ۱ از ۲