خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهر چشم تندخویی کو که دل پرخون کنم؟کامرانی بعد ازین بی منت گردون کنم
۲
از برای درد دیگر خانه خالی می کنمشادمانی نیست گر دردی ز دل بیرون کنم
۳
بخت شد از ناله ام بیدار و تا خوابش بردساعتی افسانه خوانم ساعتی افسون کنم
۴
رشک نگذارد که گویم پیش غیر احوال خوداز حدیث درد او ترسم دلی را خون کنم
صفحهٔ ۱ از ۲