خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده باد ای دل که باز آن شمع را پروانه‌امکز نگاه آشنایش از خرد بیگانه‌ام
۲
من شرارم دوری آتش نمی‌سازد مراتا ز آتش دور گشتم با فنا هم‌خانه‌ام
۳
بی‌نصیبم از شراب وصل گویی چون حبابسرنگون ایجاد شد روز ازل پیمانه‌ام
۴
هر نفس با مرگ امیدی به سر می‌آورمنگذرد یک دم که شیون نیست در ویرانه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲