خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بیگانه ای بیگانه میگرداند از یارانبرای بی وفایی می کنم ترک وفاداران
۲
اگر جوید بهانه بهر قتلم چشم بیمارشچنین باشد بهانه جوی می باشند بیماران
۳
نگاه چشم مستش سوی غیر و من ازین خوشدلکه با هم درنگیرد صحبت مستان و هشیاران
۴
بگاه گریه دل ذوق دگر یابد ز خون خوردنگواراتر بود می روز باران نزد میخواران
صفحهٔ ۱ از ۲