خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دل فزود خال تو داغی دگر مراافروخت از رخ تو چراغی دگر مرا
۲
هر جام می که در نظرم می‌دهی به غیرداغی‌ست تازه بر سر داغی دگر مرا
۳
این‌دم که بی رقیب روی، گیرمت عنانزین خوبتر کجاست فراغی دگر مرا
۴
هر روز بهر دفع غم از خانه همدمیبیرون برد به گلشن و باغی دگر مرا
صفحهٔ ۱ از ۲