خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تا کی هوای گشت باغ و می شود ما راکمند زلف ساقی دام ره تا کی شود ما را
۲
نه چندان راه دل زد جلوه ی ساقی سیمین تنکه میل قول صوفی و سماع نی شود ما را
۳
مؤذن خواند و عاشق ز تقصیر عمل سوزدوبال عمر تا کی نعره ی یاحی شود ما را
۴
لبت فال مرادی بهر ما هرگز نخواهد زدتمام عمر اگر در سحر و افسون طی شود ما را
صفحهٔ ۱ از ۲