خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرام سرو تو جان را حیات دمبدمستنهال قد ترا آب خضر در قدمست
۲
خوشم بنقش جمالت که در صحیفه ی حسنمراد از قلم آفرینش این رقمست
۳
بغیر آن رخ چون گل که تا ابد باقیستنظر به هر چه درین باغ می کنم عدمست
۴
یکی هزار شد آشوب حسنت از خط سبزفغان ز خامه ی صنع، این چه شیوه ی قلمست
صفحهٔ ۱ از ۲