خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ببیداد نهادیم عطای تو کجاستما خود از جور ننالیم وفای تو کجاست
۲
ما به یک جلوه خرابیم و تو پروا نکنیآخر ای نخل جوان نشو و نمای تو کجاست
۳
می گذاری که کشد دامن پاک تو رقیبآن همه سرکشی و جور و جفای تو کجاست
۴
روزگاریست که دل بوی مرادی نشنیدنافه یی از گره بند قبای تو کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲