خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه همه سوختنت از پی کامستتا در دل گرمم نرسی کار تو خامست
۲
درویش چو در مشرب توحید رسیدیهمصحبتی خلق دگر بر تو حرامست
۳
ای مرد خدا از تو باو راه بسی نیستگر پای طلب پیش نهی یکدوسه گامست
۴
در وادی عشقست اگر هست شکاریباقی همه چون مینگرم دانه و دامست
صفحهٔ ۱ از ۳