خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیدست و نوبهار و چمن سبز و خرّمستماییم و روی دوست که نوروز عالمست
۲
بر سرو نازپرور من می‌کند سلامهر شاخ گل که در چمن جان مسلّمست
۳
از نازکان سرو چمن سرو ناز مندر جلوهٔ کمال به خوبی مقدّمست
۴
بخرام سوی باغ که از جا رود قدمشمشاد را که بر لب جو پای محکمست
صفحهٔ ۱ از ۲