خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم سوزی عجب از عشق زیبا دلبریستدوزخی در جانم از داغ بهشتی پیکریست
۲
تا قرین آتش شوقت شدم پروانه‌وارسوزم از اندیشه هر دم کاین منم یا دیگریست؟
۳
چون نسوزم بی‌تو در بستان که در جانم ز غمهر گلی داغی و هر داغی فروزان اخگریست
۴
من که مشغولم به ذکر بادهٔ لعلت مدامکی بود یادم که جایی سلسبیل و کوثریست
صفحهٔ ۱ از ۲