خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمی دارم ازو سودم همینستفگارم ساخت بهبودم همینست
۲
کشم آهی و سوزم خرمن خودزبان آتش آلودم همینست
۳
فراموشم کند آن دیر پروابلای جان مردودم همینست
۴
اگر من زنده باشم ور نباشمترا خوش باد مقصودم همینست
صفحهٔ ۱ از ۲