خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر یکی از عشق برآرد خروشبر سر آتش نه غریب است جوش
۲
پیرهنی گر بدرد زاِشتیاقدامن عفوش به گنه بربپوش
۳
بوی گل آورد نسیم صبابلبل بی‌دل ننشیند خموش
۴
مطرب اگر پرده از این ره زندباز نیایند حریفان به هوش
صفحهٔ ۱ از ۳