خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویشگرفته از سر مستی و عاشقی سر خویش؟
۲
به دست آن که فتاده‌ست اگر مسلمان استمگر حلال ندارد مظالم درویش؟
۳
دل شکسته مروت بود که بازدهندکه باز می‌دهد این دردمند را دل ریش؟
۴
مه دوهفته اسیرش گرفت و بند نهاددو هفته رفت که از وی خبر نیامد بیش
صفحهٔ ۱ از ۲