خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این باد ز طرف چمن کیست که داندوین بوی گل از پیرهن کیست که داند
۲
این نافه که بر گل شکند غالیه ی تراز سلسله ی پر شکن کیست که داند
۳
دانم که مه بدر بود خسرو انجمآن ماه نو از انجمن کیست که داند
۴
من خود شدم افسانه ی شهری بفسونشافسون تو مهر دهن کیست که داند
صفحهٔ ۱ از ۲