خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل آمد ساقیا محبوب گل‌رخسار می‌بایدمی بی‌غش به دست آمد گل بی‌خار می‌باید
۲
چرا باشند مرغان بهشتی حبس در مکتبمقام این تَذَروان گوشهٔ گلزار می‌باید
۳
چو نام دوستی بردی بیفشان از وفا تخمیزبان چرب را شیرینی گفتار می‌باید
۴
خوشست آن وعده کز جانان به مقصودی رسد عاشقبه گفتن راست ناید، کار را کردار می‌باید
صفحهٔ ۱ از ۳