خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محتسب گر به درِ میکده مانع نشودرندِ میخواره به صد عربده قانع نشود
۲
یار چون در رَهِ میخانه قدم پیش نهدکیست کان راه و روش بیند و تابع نشود
۳
اصل این ذرهٔ سرگشته هم از خورشید استهم بدان اصل محالست که راجع نشود
۴
راه باریک فنا تیزتر از شمشیر استقطع این مرحله بی‌حجت قاطع نشود
صفحهٔ ۱ از ۲