خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم قبول کنی ور برانی از بر خویشنگردم از تو و گر خود فدا کنم سر خویش
۲
تو دانی ار بنوازی و گر بیندازیچنان که در دلت آید به رأی انور خویش
۳
نظر به جانب ما گر چه منت است و ثوابغلام خویش همی پروری و چاکر خویش
۴
اگر برابر خویشم به حکم نگذاریخیال روی تو نگذارم از برابر خویش
صفحهٔ ۱ از ۳