خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانیدز غربت آفتاب من عنان را باز گردانید
۲
هوای دلکش صحرا و آب دیدهٔ عاشقنهال نازکش خوش‌تر ز سرو ناز گردانید
۳
کدام ابرو کمانت یار و همدم شد درین رفتنکه چشم عشوه‌سازت را شکارانداز گردانید
۴
فدای بازی اسبت دل ممتاز درویشانکه بس شاهانه‌ات از همرهان ممتاز گردانید
صفحهٔ ۱ از ۳