خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آمد و هوای صف طاعتم نماندپرهیز ای فرشته که آن عصمتم نماند
۲
دردا که از دعا تو بدستم نیامدیوز جانب کسی نظر همتم نماند
۳
خود را به عشق لاله رخی سوختم تماماندوه دوزخ و هوس جنتم نماند
۴
دادی بسی نمک شکری نیز لطف کنکز خوان نعمت تو جزین قسمتم نماند
صفحهٔ ۱ از ۲