خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!یارِ من و شمعِ جمع و شاهِ قبایل!
۲
جلوه‌کنان می‌روی و باز می‌آییسرو ندیدم بدین صفت متمایل
۳
هر صفتی را دلیل معرفتی هستروی تو بر قدرت خدای دلایل
۴
قصهٔ لیلی مخوان و غصهٔ مجنونعهد تو منسوخ کرد ذکر اوایل
صفحهٔ ۱ از ۳