خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر از نیاز من آنسرو سرفراز کشیدنیازمندی من دید و سر بناز کشید
۲
بیک نگاه نهان می توان تلافی کردهر آن ستم که دل از چشم فتنه ساز کشید
۳
خوش آن کرشمه و جولان که بر سرم از نازعنان توسن سرکش فگند و باز کشید
۴
کجاست روز وصالش که تا شود کوتهفسانه ی شب هجران که بس دراز کشید
صفحهٔ ۱ از ۲