خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آنچ از صورت و معنی بر اهل راز می تابدتمام از گوشه ی آن نرگس غماز می تابد
۲
قبای سبز را در خور بود این شده لعلیکه همچون آتش موسی ز سرو ناز می تابد
۳
نگویی این کبوتر از کجا می آورد نامهکه از هر شهپرش صد شعله در پرواز می تابد
۴
فغانی سوز پنهان درون با کس مکن روشچرا کز شعله ی آه تو خود این راز می تابد
صفحهٔ ۱ از ۱