خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من از جامه خواب مهر سر بر می‌کندخلعت مخموری خورشید در بر می‌کند
۲
یار جایی تا کمر در زر نهان چون آفتابعاشق بیچاره جایی خاک بر سر می‌کند
۳
خاک مرد از کیمیای عشق زر گردد ولیپادشاه من کجا نظاره در زر می‌کند
۴
دل ز شوق دانهٔ زنجیر، بهر گردنشیاد خاک بوتهٔ دکان زرگر می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲