خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبع تو بدخوی بود نرم و حلیم از چه شدآنکه سر فتنه داشت یار و ندیم از چه شد
۲
رفت ز دامان تو گرد حیا میل میلسرمه ی اقبال ما بخش نسیم از چه شد
۳
گشت هوای توام همدم عهد ازلبا من خاکی ملک یار قدیم از چه شد
۴
گنج تمنای تو تاب نیارد ملکدر دل ویران ما وه که مقیم از چه شد
صفحهٔ ۱ از ۲