خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا هر ذره با مهر تو پیوندی دگرهر سر مویی به وصلت آرزومندی دگر
۲
بگسل از دام گرفتاری که بر هر ذره اشاز کمند زلف مشگین بسته یی بندی دگر
۳
منکه همچون غنچه دارم با لبت دلبستگیکی گشاید کارم از لعل شکر خندی دگر
۴
دل گرفتار غم و در دست یکبارش مسوزاز برای محنتش بگذار یکچندی دگر
صفحهٔ ۱ از ۳