خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما شسته‌ایم ز آینهٔ دیده گرد غیرزین نقشخانه جلوهٔ او دیده‌ایم خیر
۲
فارغ بود دل از مدد شیخ خانقاهآن را که جذب پیر مغان می‌کشد به دیر
۳
ماییم و طوف کعبهٔ کوی پریوشانقطع نظر ز ملک سلیمان و وحش و طیر
۴
میل ریاض دهر نبود از عدم مرااینجا به عشق لاله‌رخان آمدم به سیر
صفحهٔ ۱ از ۲