خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بمیخانه رسیدی سخن دور گذاردختر رز طلبیدی هوس حور گذار
۲
بیشتر از می و معشوقه به عاشق نرسیدقصه ی روضه دقیقست بجمهور گذار
۳
باز کن دیده ی بیدار در آیینه ی جامنظر خلوتیان را به همان نور گذار
۴
بلبلانند حریفان قدح باده طلبساز چینی بطربخانه ی فغفور گذار
صفحهٔ ۱ از ۳