خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گرفتاریم بر ما ناوک بیداد ریزسوسن و گل در کنار مردم آزاد ریز
۲
قطره ی خونابه ام در آتش گلخن فگنپاره ی خاکسترم در رهگذار باد ریز
۳
خار خشک ما سزاوار سموم آتشستآسمان گو آب رحمت بر گل و شمشاد ریز
۴
ایکه با شیرین لبالب میزنی جام مرادجرعه یی گر می توانی بر گل فرهاد ریز
صفحهٔ ۱ از ۲