خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این نخل تازه بین که ندیدست خار کسنگرفته رنگ دامنش از لاله زار کس
۲
با آب خود بر آمده همچون گل بهشتلب تر نکرده هیچگه از جویبار کس
۳
آیینه اش ز آه کسان مانده در امانننشسته گرد بر دلش از رهگذار کس
۴
شهری شد از کرشمه ی مستانه اش خرابوز باده اش نرفته عذاب خمار کس
صفحهٔ ۱ از ۳