خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندامتفاوتی نکند گر دعا‌ست یا دشنام
۲
حریفِ دوست که از خویشتن خبر داردشراب صرف محبت نخورده است تمام
۳
اگر ملول شوی یا ملامتم گوییاسیر عشق نیندیشد از مَلال و مَلام
۴
من آن نی‌ام که به جور از مراد بگریزمبه آستین نرود مرغ پای‌بسته به دام
صفحهٔ ۱ از ۳