خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلامخوش آمدی و علیک السلام و الاکرام
۲
قیام خواستمت کرد عقل می‌گویدمکن که شرط ادب نیست پیش سرو قیام
۳
اگر کساد شکر بایدت دهن بگشایورت خجالت سرو آرزو کند بخرام
۴
تو آفتاب منیری و دیگران انجمتو روح پاکی و ابنای روزگار اجسام
صفحهٔ ۱ از ۳