خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا مرا کامی ده از لعل شراب‌آلود خویشیا هلاکم کن به زهر چشم خواب‌آلود خویش
۲
خندهٔ شیرین لبالب ساز با دشنام تلخاز گدایان کم مکن لطف عتاب‌آلود خویش
۳
در چمن بند قبا بگشا و جیب غنچه رانکهتی بخش از گریبان گلاب‌آلود خویش
۴
تا به کی ای سرو چمن گل در عرق داری نگاهاز حیا خوی کرده رخسار حجاب‌آلود خویش
صفحهٔ ۱ از ۲