خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز شوق یار فرستم بیار خطیکحرف ازان ادا نشود در هزار خط
۲
خوش صفحه ییست روی تو یا رب که تا ابدهرگز بر آن ورق نفشاند غبار خط
۳
ما را بدور حسن تو با نوخطان چکارتا روی ساده هست نیاید بکار خط
۴
خط گو مباش گرد رخت وه چه حاجتستمجموعه ی جمال ترا بر کنار خط
صفحهٔ ۱ از ۲