خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک یاری کردی از وصل تو یاران را چه حظدشمن احباب گشتی دوستداران را چه حظ
۲
چون ندارد وعده ی وصل تو امید وفاغیر داغ انتظار امیدواران را چه حظ
۳
چشم من کز گریه نابیناست چون بیند رختاز تماشای چمن ابر بهاران را چه حظ
۴
درد بیدرمان خوبان چون نمیگیرد قراردردمندان را چه حاصل بیقراران را چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۲