خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمکبستان که کس ندیده کبابی بدین نمک
۲
دامن کشان و دست فشان می کنی خراممی گیرد از غبار تو روی زمین نمک
۳
گویا کسی که مرهم داغ دلم نهددر دست تیغ دارد و در آستین نمک
۴
شوری که من ز عشق تو دارم نداشت کسزیرا که کس نداشت جوانی بدین نمک
صفحهٔ ۱ از ۲