خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محروم باد چشم من از گلشن وصالگر بگذرد بهار و گلم بیتو در خیال
۲
گل پنج روزه ییست ولی نخل حسن توپیوسته در برست زهی حسن بیزوال
۳
دلتنگم از هوای تو ای گل بغایتیکز نکهت نسیم سحر گیردم ملال
۴
در بوستان ز حیرت نخل بلند توآگه نمی شوم که گلی هست بر نهال
صفحهٔ ۱ از ۳