خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم پیاله ی خون جام لاله گون چکنمشراب در کف و سوز تو در درون چکنم
۲
به آتش دگری چون نمی روی از دلبهرزه داغ دل خویشتن فزون چکنم
۳
توانم آنکه ترا مهربان خود سازمولی بکجروی بخت واژگون چکنم
۴
دلم بگوشه ی دیوانگی قرار گرفتدگر بدفع پریشانیش فسون چکنم
صفحهٔ ۱ از ۲