خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نقد جان بگوشه ی میخانه برده ایمدل را بچشم و غمزه ی ساقی سپرده ایم
۲
چون در حریم میکده مستان نوا کنندما هم برآوریم صدایی نمرده ایم
۳
در اشک ما مبین بحقارت که این شراباز پرده های دیده ی روشن فشرده ایم
۴
پیکان آبدار ز تیر و کمان چرخدلخواه تر ز قطره ی باران شمرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲