خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیمدنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم
۲
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهاناین منزل خراب مسلم گذاشتیم
۳
دور زمانه چون نکند هفته یی وفادست از شمار این درم کم گذاشتیم
۴
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرشمی بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲