خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی شود نقاب رخ گل لباس منآتش زنید بهر خدا در پلاس من
۲
این غیرتم کشد که چرا با چنین جمالشکری نگوید از تو دل ناسپاس من
۳
با آنکه یکزمان ز برابر نمیرویگید هنوز دیده ی حق ناشناس من
۴
نتوان رخ تو دید و نه بویت توان شنیددیگر برای چیست ندانم حواس من
صفحهٔ ۱ از ۲