خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان شهید عشق بجانان سپرده بههر زنده یی که کشته او نیست مرده به
۲
بی داغ آرزوی تو اصحاب درد رانام و نشان ز صفحه ی هستی سترده به
۳
از سبحه گر مراد نه تکبیر ذکر اوستگر عقد گوهرست یقین ناشمرده به
۴
هر کس که جان بدوستی گلرخی ندادنامش میان اهل محبت نبرده به
صفحهٔ ۱ از ۲