خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منمای سوار گردی به عنان تو روانهنروم ز پیش راهت به جفای تازیانه
۲
در خرگهت ندانم ز چه گشته ارغوانیمگر آنکه دادخواهی زده سر بر آستانه
۳
شب هجر بی‌تو وحشت بودم ز سایهٔ خودسزد ار چراغ روشن نکنم به کنج خانه
۴
منم آنکه نخل عیشم ز بتان نبست صورتنه به آه پر شراره نه به اشک دانه‌دانه
صفحهٔ ۱ از ۲